ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΗ ΡΕΑ

Αστέρω – Μέρος 5ο

Γράφει ο Σταυρίνος Κυριάκου Εστέκετουν δίπλα που το κρεβάτιν της, ακίνητον. Το μόνον πράμαν που ετάρασσεν πάνω του ήταν το στήθος του, έντονα, επήαιννεν πάνω κάτω σαν μια πόμπα του νερού που φουσκώννει τζαι ξεφουσκώννει, αργά τζαι σταθερά. Δεν ήταν ψηλό. Το αντίθετον, μετά βίας έφταννεν ώς το ύψος του κομοδίνου της. Με έναν περίεργον […]

Φεβρουάριος 20, 2017 ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΗ ΡΕΑ

Αστέρω – Μέρος 4ο

Γράφει ο Σταυρίνος Κυριάκου Τι θα έκαμνε ένας άνθρωπος, αν στη μέση της νύχτας ένιωθε ένα ξένο, άγνωστο σιέρι να τον χαϊδεύκει; Εν κάτι που δεν σε προετοιμάζει η καθημερινότητά σου να αντιμετωπίσεις. Δηλαδή, ούλλοι αραιά τζαι που σκεφτούμαστε το. Κανένας όμως δεν το πιστεύκει στην πραγματικότητα. Οι φόβοι ξεκινούν όσο είσαι μωρό, τζαι πολλινήσκουν […]

Φεβρουάριος 13, 2017 ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΗ ΡΕΑ

Αστέρω – Μέρος 3ο

Γράφει ο Σταυρίνος Κυριάκου Επροσπάθησεν να μιτσιάνει το σώμαν της όσον εμπορούσεν. Έγινεν έναν κουβάριν στην μέσην του κρεβαθκιού, με την ελπίδα ότι δεν θα την δει. Ίσως με την ελπίδαν ότι το κρεβάτιν εννά γίνει έναν τεράστιον κουκκούλλιν τζαι να την αγκαλιάσει, να την προστατεύσει. Τα σεντόνια όμως εμείναν στην θέσην τους. Η Αστέρω […]

Φεβρουάριος 6, 2017 ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΗ ΡΕΑ

Αστέρω – Μέρος 2ο

Γράφει ο Σταυρίνος Κυριάκου Με δυσκολίαν εξικόλλησεν την που πάνω του. Εφίλησεν την στο μέτωπον. * «Ππέσε τζαι εν θα ξυπνάς το πρωίν», είπεν τζαι εσηκώθηκεν απότομα. Πριν προλάβει να τον ξαναγραππώσει, ήταν ήδη στην πόρταν τζαι εκατευθύνετουν προς το κρεβάτιν του. Με την άκρην του ματιού της είδεν το κλειστόν ερμάριν. Τα ασημένια χερούλια […]

Ιανουάριος 30, 2017 ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΗ ΡΕΑ

Αστέρω – Μέρος 1ο

Γράφει ο Σταυρίνος Κυριάκου Ο παπάς της Αστέρως έκνισε απορημένος το κάτω μέρος της τζοιλιάς του. Τίτσιρος τζαι νυσταμένος εστέκετουν μπροστά που το αρμάριν με ανοιχτήν την πόρταν. Εσήκωσεν μια στοίβαν που φανέλλες τζαι εκοίταξεν που κάτω. Μετά, επαραμέρησεν έναν άσπρον φόρεμαν με κότσινες τζαι μαύρες βούλλες τζαι το πρόσωπον της Μίνι μπροστά. Εκοίταξεν πίσω […]

Ιανουάριος 23, 2017 ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΗ ΡΕΑ

Κατερίνα – Μέρος 4ο

Γράφει ο Σταυρίνος Κυριάκου Ήταν πολλά δύσκολη η απόφαση να ψάξω να τον έβρω. Έπρεπεν να φύω που το καταφύγιον που εμείνισκα εδώ τζαι τόσα χρόνια. Όσον ήταν ζωντανή η Κατερίνα, εν έβρισκα λόγον να φύω, ό,τι ήθελα είχα το τζειαμαί δίπλα μου. Μετά που επέθανεν, εν έβρισκα λόγον να φύω, δεν υπήρχε κάτι που […]

Ιανουάριος 16, 2017 ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΗ ΡΕΑ

Το bar – Μέρος 3ο

Γράφει ο Σταυρίνος Κυριάκου Απεχθάνομαι τους οδοντίατρους. Δεν είναι ότι απλά δεν μου αρέσουν. Πραγματικά τους σιχαίνομαι. Δεν μπορώ να φανταστώ τα επίπεδα σαδισμού που χρειάζεται να φτάσει κάποιος άνθρωπος για να επιλέξει αυτό το επάγγελμα. Πάντα είχα πρόβλημα μαζί τους, αλλά από τότε που έβγαλα τον δεξιά κάτω φρονιμίτη στη δρα Έλενα, τα συναισθήματά […]

Ιανουάριος 9, 2017 ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΗ ΡΕΑ

Το Bar – Μέρος 2ο

Γράφει ο Σταυρίνος Κυριάκου Το πρόσωπό του σαν σκαλισμένο και ξερό χωράφι. Αξύριστος, κουρασμένος. Σαν πυγμάχος λίγο πριν παραιτηθεί από τον αγώνα. «Έφτασε» είπα και ακούμπησα την παραγγελία μπροστά του. Ένα τεταρτάκι Ούζο 12, μια μεταλλική κανάτα με παγάκια, ένα ποτήρι νερό, ένα άδειο ψηλό ποτήρι και ένα πιατάκι με τυρί, αγγούρι και ελιές μαύρες. […]

Δεκέμβριος 19, 2016 ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΗ ΡΕΑ

Το Bar – Μέρος 1ο

Γράφει ο Σταυρίνος Κυριάκου Όσες φορές έχει έρθει στο μπαρ, είναι πάντα μετρημένος. Δηλαδή, όσες φορές ήμουνα βάρδια εγώ, έτσι τον είδα. Δεν φαίνεται για άνθρωπος που να θέλει να προκαλέσει προβλήματα. Ήσυχος, ευγενικός, καλοντυμένος. Κλασικός, μικροαστός, γιάπης. Μονότονος. Άχρωμος. Δεν με ενοχλούν αυτού του είδους οι τύποι. Αντίθετα, τους γουστάρω περισσότερο. Δεν προκαλούν φασαρία, […]

Δεκέμβριος 12, 2016 ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΗ ΡΕΑ