ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΗ ΡΕΑ

Κατερίνα – Μέρος 4ο

Γράφει ο Σταυρίνος Κυριάκου Ήταν πολλά δύσκολη η απόφαση να ψάξω να τον έβρω. Έπρεπεν να φύω που το καταφύγιον που εμείνισκα εδώ τζαι τόσα χρόνια. Όσον ήταν ζωντανή η Κατερίνα, εν έβρισκα λόγον να φύω, ό,τι ήθελα είχα το τζειαμαί δίπλα μου. Μετά που επέθανεν, εν έβρισκα λόγον να φύω, δεν υπήρχε κάτι που […]

Ιανουάριος 16, 2017 ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΗ ΡΕΑ

Το bar – Μέρος 3ο

Γράφει ο Σταυρίνος Κυριάκου Απεχθάνομαι τους οδοντίατρους. Δεν είναι ότι απλά δεν μου αρέσουν. Πραγματικά τους σιχαίνομαι. Δεν μπορώ να φανταστώ τα επίπεδα σαδισμού που χρειάζεται να φτάσει κάποιος άνθρωπος για να επιλέξει αυτό το επάγγελμα. Πάντα είχα πρόβλημα μαζί τους, αλλά από τότε που έβγαλα τον δεξιά κάτω φρονιμίτη στη δρα Έλενα, τα συναισθήματά […]

Ιανουάριος 9, 2017 ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΗ ΡΕΑ

Το Bar – Μέρος 2ο

Γράφει ο Σταυρίνος Κυριάκου Το πρόσωπό του σαν σκαλισμένο και ξερό χωράφι. Αξύριστος, κουρασμένος. Σαν πυγμάχος λίγο πριν παραιτηθεί από τον αγώνα. «Έφτασε» είπα και ακούμπησα την παραγγελία μπροστά του. Ένα τεταρτάκι Ούζο 12, μια μεταλλική κανάτα με παγάκια, ένα ποτήρι νερό, ένα άδειο ψηλό ποτήρι και ένα πιατάκι με τυρί, αγγούρι και ελιές μαύρες. […]

Δεκέμβριος 19, 2016 ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΗ ΡΕΑ

Το Bar – Μέρος 1ο

Γράφει ο Σταυρίνος Κυριάκου Όσες φορές έχει έρθει στο μπαρ, είναι πάντα μετρημένος. Δηλαδή, όσες φορές ήμουνα βάρδια εγώ, έτσι τον είδα. Δεν φαίνεται για άνθρωπος που να θέλει να προκαλέσει προβλήματα. Ήσυχος, ευγενικός, καλοντυμένος. Κλασικός, μικροαστός, γιάπης. Μονότονος. Άχρωμος. Δεν με ενοχλούν αυτού του είδους οι τύποι. Αντίθετα, τους γουστάρω περισσότερο. Δεν προκαλούν φασαρία, […]

Δεκέμβριος 12, 2016 ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΗ ΡΕΑ

Intermission

Γράφει ο Σταυρίνος Κυριάκου Τους τελευταίους μήνες γράφω αποκλειστικά ιστορίες. Όπως το φωτορομάντζον, κάθε εβδομάδαν η συνέχεια. Αποφάσισα όμως τούτην την εβδομάδαν να κάμω έναν διάλειμμαν για να εκφέρω άποψην για έναν θέμαν που με ενδιαφέρει. Το Κυπριακόν. Το πρόβλημαν του νησιού μας που προσπαθούν να λύσουν ούλλοι οι επαγγελματίες τζαι οι ερασιτέχνες πολιτικοί αλλά […]

Δεκέμβριος 5, 2016 ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΗ ΡΕΑ

Κατερίνα – Μέρος 4ο

Γράφει ο Σταυρίνος Κυριάκου Ήταν πολλά δύσκολη η απόφαση να ψάξω να τον έβρω. Έπρεπεν να φύω που το καταφύγιον που εμείνισκα εδώ τζαι τόσα χρόνια. Όσον ήταν ζωντανή η Κατερίνα, εν έβρισκα λόγον να φύω, ό,τι ήθελα είχα το τζειαμαί δίπλα μου. Μετά που επέθανεν, εν έβρισκα λόγον να φύω, εν υπήρχεν κάτι που […]

Νοέμβριος 28, 2016 ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΗ ΡΕΑ

Κατερίνα (Μέρος 3ο)

Γράφει ο Σταυρίνος Κυριάκου Έκατσεν στην όχθην του μικρού ποταμού. Τα πόθκια του γυμνά, βουττημένα ώς τον αστράγαλον στα κρύα νερά που ήταν γεμάτα με μικρές καραβίδες τζαι βρύα. Εσήκωσεν ελαφρά πάνω την πολύχρωμην φόρμαν του τζαι εφανέρωσεν δύο λεπτά σαν καλάμια γόνατα. «Έν’ ωραία να νιώθεις το νερόν στις πατούσες σου, μετά που τόσες […]

Νοέμβριος 21, 2016 ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΗ ΡΕΑ

Κατερίνα [Μέρος 2ο]

Πραγματικά είχα συμφιλιωθεί με το γεγονός. Ότι έχασα άθθρωπο μου. Σιγά-σιγά έμαθα να ζω περιμένοντας την μέραν που θα έκλεινα τα μμάθθκια μου για τελευταίαν φοράν. Χωρίς να με κλάψει κανένας, χωρίς να ενδιαφερτεί κανένας αν επέθανα. Ο τελευταίος άνθρωπος πάνω στην γην. Ο τελευταίος θάνατος πάνω στην γην. Τζείνον το αναπάντεχα βροχερόν απόγευμαν της […]

Νοέμβριος 14, 2016 ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΗ ΡΕΑ

Κατερίνα [Μέρος 1ο]

Γράφει ο Σταυρίνος Κυριάκου Έπρεπε να θάψω την Κατερίνα για να καταλάβω πραγματικά το πόσο ξεχωριστό ζευγάρι ήμαστε. Ίσως το τελευταίο πάνω στη γη. «Σίουρα το τελευταίο στην Κύπρο» όπως της ελαλούσα. Ακόμα βλέπω την τες νύχτες, καθισμένη μπροστά που το τζάκι. Στην κόκκινη, τριμμένη κουνιστή της καρέκλα, τζαι τυλιγμένη μια μαύρη καρό κουβέρτα, που […]

Νοέμβριος 7, 2016 ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΗ ΡΕΑ