Post image for Εν αναμονή της Γενεύης

Εν αναμονή της Γενεύης

09/01/2017

Γράφει ο Ντίνος Θεοδότου | d.theodotou@cablenet.com.cy

Το δείπνο της 1ης του Δεκέμβρη αναπτέρωσε τις ελπίδες ότι οι προσδοκίες της σιωπηρής πλειοψηφίας του λαού για μια μόνιμη ειρήνη και επανένωση θα ικανοποιηθούν, ότι επιτέλους αυτή τη φορά θα ξεπεραστούν όλα τα εμπόδια και θα εξευρεθεί η πολυπόθητη λύση. Επανήλθε το αίσθημα ευφορίας και ζωντάνεψε η αισιοδοξία για συνύπαρξη των δύο κοινοτήτων σε συνθήκες ασφάλειας, με την αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων και την εφαρμογή των βασικών ελευθεριών και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Ωστόσο κάποιες πραγματικότητες και κάποια γεγονότα εμβάλλουν σε σκέψεις όταν συνειδητοποιούμε τις τεράστιες δυσκολίες του όλου εγχειρήματος. Το Κυπριακό συζητείται εδώ και σαράντα χρόνια και κάθε πτυχή του έχει αναλυθεί εξαντλητικά. Η κάθε πλευρά έχει πλήρη επίγνωση των θέσεων της άλλης και ξέρει τα περιθώρια μέχρι τα οποία μπορεί να υποχωρήσει. Έχει επανειλημμένα ανακοινωθεί ότι στα πρώτα τέσσερα κεφάλαια έχουν γίνει μεγάλα βήματα προσέγγισης και ότι οι διαφορές μπορούν να υπερπηδηθούν. Ακόμη και στο εδαφικό οι διαφορές είναι τέτοιες, μόλις ένα τοις εκατό, που ήταν εφικτό να γεφυρωθούν. Απέμεναν μόνο τα θέματα των εγγυήσεων και της ασφάλειας. Ο καθορισμός οδικού χάρτη με συγκεκριμένες ημερομηνίες που περιλάμβανε και διεθνή διάσκεψη για επικύρωση της λύσης υποδήλωνε ότι υπήρχε μια κατ’ αρχήν συμφωνία όλων των εμπλεκομένων μερών και ότι η τελική συμφωνία ήταν θέμα διαδικαστικό. Αλλιώς δεν εξηγείται ο τρόπος που προβλήθηκε και παρουσιάστηκε το όλο ζήτημα. Από αυτό το σημείο δημιουργούνται τα ερωτηματικά. Στο Μοντ Πελεράν ήταν θέμα μίας μέρας να οδηγηθούν οι συνομιλίες σε κατάληξη και να εξευρεθεί μια συνολική διευθέτηση. Συνέβη ό,τι συνέβη και αυτό δεν έγινε κατορθωτό. Γιατί όμως ενώ βρισκόμαστε τόσο κοντά σε συμφωνία τώρα απαιτούνται τόσες πολλές συναντήσεις των διαπραγματευτών και άλλες των δύο ηγετών για να επιτευχθεί αυτό που μπορούσε να γίνει σε μία μέρα; Τι άλλαξε από τότε; Ποια αγκάθια ανεφύησαν στην πορεία και ποιες δυσκολίες πρέπει να ξεπεραστούν; Θα συνεχίσει ο Έλληνας ΥΠΕΞ τις πατριωτικές του κορώνες δίκην τελεσιγράφου; Σε ποιο βαθμό υπάρχει η συνεννόηση των κυβερνήσεων Κύπρου και Ελλάδας; Ποιοι τελικά θα μετέχουν στη διεθνή διάσκεψη και με ποιο status; Τι γίνεται με τις διαφορετικές ερμηνείες που δίδουν οι δύο ηγέτες στη συμφωνία του δείπνου; Από πόσες πολιτικές συμπληγάδες πρέπει να περάσει ανέπαφος ο ΠτΔ για να τελεσφορήσουν οι προσπάθειές του; Τι γίνεται στο εσωτερικό; Οι εθνικιστές του «ενδιάμεσου» προχώρησαν στη σύμπηξη μετώπου για ν’ απορρίψουν τη λύση που ακόμα δεν είδαν. Στη σύναξη παρευρέθηκε και ο Ρώσος πρέσβης, αν αυτό λέει κάτι. Σε συγχορδία με τον προκαθήμενο και τον άγιο Πάφου παρελαύνουν από τα κανάλια και εκχέουν το δηλητήριό τους. Δεν σταματούν να προβάλλουν «προβλήματα» και άλλες ανούσιες δικαιολογίες [συνέχιση της Κυπριακής Δημοκρατίας, πενταμερής η διεθνής διάσκεψη και όχι πολυμερής κ.ά.] που όταν καταρρίπτονται εφευρίσκουν ή κατασκευάζουν άλλα. Διερωτάται κάποιος για την ειλικρίνειά τους όταν ζητούν να συνοδεύσουν τον Πρόεδρο στη Γενεύη. Για να τον στηρίξουν στο τιτάνιο έργο του ή για να του βάζουν τρικλοποδιές;

Βέβαια το μείζον στις συνομιλίες της Γενεύης είναι η στάση που θα τηρήσει ο πάντα απρόβλεπτος Ερντογάν. Υπάρχουν τόσες πολλές παράμετροι στην άσκηση της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής που δεν μπορεί να κάνει κανένας καμιά πρόβλεψη. Θα θέλει να ικανοποιήσει τους υπερεθνικιστές στο εσωτερικό της Τουρκίας για να τους κερδίσει στην προσπάθειά του ν’ αποκτήσει συνταγματικές υπερεξουσίες, οπότε θα σκληρύνει τη στάση του; Ή μήπως ακόμα υπερισχύσει ο σουλτάνος του Ευρωπαίου και θα θέλει να διατηρήσει τον έλεγχό του πάνω στην Κύπρο αποβλέποντας στα γεωπολιτικά συμφέροντα της Τουρκίας στη Λεβαντίνη; Υπάρχει όμως πάντοτε το ενδεχόμενο να φανεί διαλλακτικός εξαργυρώνοντας τη στάση του στην ΕΕ.

Αυτές οι σκέψεις με συνέχουν και με βασανίζουν περιμένοντας τις συνομιλίες της Γενεύης και την έκβασή τους. Εύχομαι ολόψυχα να ξεπεραστούν τα τεράστια εμπόδια και να ευοδωθεί ο πόθος για ειρήνη και συμφιλίωση, δημιουργία και ευημερία. Έχω εμπιστοσύνη στους ηγέτες των δύο κοινοτήτων και τους εύχομαι από καρδιάς κάθε επιτυχία. Οι ερχόμενες γενιές θα τους ευγνωμονούν.

Ίδωμεν τι τέξεται η επιούσα.

Leave a Comment

{ 0 comments… add one now }

Previous post:

Next post: