Post image for «Like you, I forgot» στη γκαλερί 50-1

«Like you, I forgot» στη γκαλερί 50-1

25/11/2011

Η γκαλερί 50 πλην 1 παρουσιάζει στο «Window Project», την ατομική έκθεση «Like you, I forgot» της Μαρίας Λιανού.

Το Window Project ένας ειδικά διαμορφωμένος και αυτόνομος χώρος στις βιτρίνες της γκαλερί, με το σκεπτικό να δίνεται η δυνατότητα σε νέους καλλιτέχνες να πειραματιστούν.

Η έκθεση θα διαρκέσει από τις 3 Δεκεμβρίου 2011 μέχρι 7 Ιανουαρίου 2012.

 

Like you, I forgot.

Σαν κι εσένα, ξέχασα / Like you, I forgot.
Άκουσέ με / Listen to me.
Θυμωμένες πόλεις εξεγείρονται / Entire cities rise up in anger.
Αλλά εναντίον ποιου; / But against whom?
Χιροσίμα, αγάπη μου

Φωτισμένη βιτρίνα· ψεύτικη ζέστη.

Βαλς· μέσα στο σάλιο
ενός θεού που πνίγει
τα παιδιά της τρέλας του.

Την πρώτη μέρα τους μυρίζεις· τους φόβους.

Πουθενά δεν υπάρχει πλέον τίποτα ξεκάθαρο· τα ίδια τα πράγματα κλονίζονται
και βουλιάζουν στην αμηχανία από δική μας υπαιτιότητα.
Μείγμα από σταθερές και πλάνες.
Αίσθημα μιας ουσιαστικής πτώχευσης.

Το μέλλον, αντικείμενο ελπίδας ή τρόμου, είναι ο αληθινός μας τόπος· εκεί ζούμε.
Η εμμονή της έλευσης μάς στερεί την ικανότητα να συλλάβουμε μια στιγμή ως αναλλοίωτη,
μια στιγμή που να βασίζεται στον εαυτό της, απαλλαγμένη από τη μάστιγα της διαδοχής.
Περιστρέφεται με την ορμή της δίνης γύρω από την κρίση, τον εφιάλτη, τον τρόμο, τον μαρασμό, την αχρηστία, την πλάνη, τον ξεπεσμό.
Και ύστερα μεσολάβησε σκοτάδι.
Κι αυτό το θρόισμα στα φύλλα του κισσού.
Η μοναξιά είναι ο χώρος σου.
Το απροσδιόριστο τίποτε.

Η οποιαδήποτε προσδοκία, εδώ ή αλλού, είναι απόδειξη ότι σέρνεις ακόμη αλυσίδες.
Ας προσπαθήσουμε να μην μας ανήκει τίποτε,
αρχής γενομένης από την επιθυμία, αυτόν τον γεννήτορα τρόμων.
Ελευθερία σημαίνει να σπας ως και αυτή την ιδέα της ελευθερίας, αυτή την αλυσίδα των αλυσίδων.
Οι μόνοι που έχουν κάτι καταλάβει είναι όσοι επέλεξαν την κραιπάλη ή τον ασκητισμό,
οι διεφθαρμένοι ή οι ευνουχισμένοι.
Είμαστε μάρτυρες μιας αληθινής επιδημίας ζωής, μιας σωρείας προσώπων.
Διεστραμμένοι της αγνότητας, μανιακοί της φρίκης.

Η σάρκα απλώνεται όλο και περισσότερο στην επιφάνεια του πλανήτη σαν γάγγραινα.
Μια αρρώστια, αθεράπευτο κενό, μύθος που έχει ξεπέσει σε συμφορά.
Αυτόν το σωρό λίπους που μας εμποδίζει να διακρίνουμε μέσα μας το ουσιώδες.
Ένα κουβάρι σφιχταγκαλιασμένα όντα.
Η ανθρωπότητα, βουλιαγμένη στο ψεύδος, προσηλωμένη σε μια κατώτερη αλήθεια,
θα συγχέει πάντα φαινόμενο και ουσία.
Ένα ζώο με γνάθο έλκει την καταγωγή του από τις σκοτεινές περιοχές της μιζέριας.

Όλες οι θεωρίες που έχουν κάποια αξία πηγάζουν από ένα μεθύσι, από μια απώλεια του ελέγχου, από μια ικανότητα παραφροσύνης, επομένως ανανέωσης.
Η παραμικρότερη αληθινή κουβέντα απαιτούσε από μένα κάποια δύναμη.
Ανυπόφορο, Ασύμπτωτο, Αντίστροφο.
Σωστική προσπάθεια.

Μα, η σιωπή μου είναι αληθινή.

Ένα δοκίμιο με αποσπάσματα από Εμίλ Σιοράν: «Ο κακός Δημιουργός», Μωρίς Μπλανσό: «Η Τρέλα της Ημέρας», Πέτερ Μπίξελ: «Κατά βάθος η κυρία Μπλουμ ήθελε να γνωρίσει το γαλατά», Δημήτρη Δημητριάδη: Παρασκήνιο- ΕΡΤ 2011, Αποστόλη Αρτινού: «Βίος Ιδεόληπτος», Μιχάλη Παπαδόπουλου: «Έλικας Φανταστικού Ελικοπτέρου».

 

Η Μαρία Λιανού γεννήθηκε στην Κύπρο το 1976. Ζει και εργάζεται μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών Αθηνών, στον Τομέα Γλυπτικής και στον Τομέα Ζωγραφικής. Έχει λάβει υποτροφίες και βραβεία και έχει συμμετάσχει σε τοπικές, διεθνείς εκθέσεις και μπιενάλε τέχνης. Έχει παρουσιάσει τρεις ατομικές εκθέσεις. Η δουλειά της περιλαμβάνει έργα σε γλυπτική, εγκαταστάσεις, ζωγραφική, video art.

 

+ H έκθεση εγκαινιάζεται στις 3 Δεκεμβρίου στη γκαλερί 50-1, στη Λεμεσό [Ελλάδος 49]. Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι τις 7 Ιανουαρίου. Πληροφορίες τηλ. 25340727.

 

Previous post:

Next post: